خانم دریکوند دبیر بازنشسته خرم‌آبادی در حاشیه یکی از این تجمعات شبانه می‌گوید: برای ما سوم خرداد فقط یک خاطره تاریخی نیست. وقتی در این شب‌ها به خیابان می‌آیم و می‌بینم جوان‌ها، زن‌ها، مردها، همه کنار هم ایستاده‌اند، احساس می‌کنم در امتداد همان روزهای آزادسازی خرمشهر ایستاده‌ایم. آن زمان جنگ در جبهه بود، امروز جبهه در خیابان‌های شهر است. ما لرستانی‌ها یاد گرفته‌ایم اگر پای عهدی امضا گذاشتیم، تا آخر پایش بمانیم؛ چه در سنگر خاکی، چه در سنگر خیابان.

جوانان لرستان؛ نسل جدید در میدان خیابان 

در میان جمعیت، حضور جوانان پررنگ است. محمد دانشجوی ۲۳ساله خرم‌آبادی که در تجمع خیابان انقلاب شرکت کرده، بیان می‌کند: خیلی‌ها فکر می‌کنند نسل ما فقط در دنیای مجازی است. اما همین شب‌ها نشان می‌دهد که جوان امروز هم اگر لازم باشد، وسط میدان می‌ایستد. ما معنی «مقاومت» را در جنگ‌های اخیر یاد گرفته‌ایم. حالا که کشور در شرایط آتش‌بس است و دشمن دنبال نفوذ و جنگ نرم است، همین حضور شبانه در خیابان، یعنی ما خرمشهر امروز را در ذهن و جان‌مان پاسداری می‌کنیم.

خاطره خرمشهر زیر آسمان لرستان 

صحنه، وقتی حماسی‌تر می‌شود که کنار حاج‌مراد می‌ایستی پیشکسوت دفاع مقدس که سال‌ها پیش در جبهه جنوب جنگیده است. او با نگاهی که عمق سال‌های دور را در خود دارد، عنوان می‌کند: وقتی خبر آزادسازی خرمشهر رسید، اینجا در خرم‌آباد، مردم به خیابان آمدند. الان که شب‌های متوالی می‌بینم مردم در همین خیابان‌ها برای دفاع از آرمان‌ها و انقلاب جمع می‌شوند، انگار آن شب‌ها دوباره تکرار شده است. آن زمان سلاح دستمان بود، امروز حضورمان سلاح ماست. این تجمعات شبانه یعنی ما هنوز هم آماده‌ایم؛ آماده دفاع از این خاک، این نظام و این آرمان‌ها هستیم.

خانواده‌ها در میدان؛ انتقال فرهنگ مقاومت 

در گوشه‌ای دیگر، زهرا ۳۰ساله از محله گلدشت، درحالی‌که دست دو فرزند خردسالش را گرفته، در جمع ایستاده است. او حضور شبانه خانواده‌ها در خیابان را «کلاس بزرگ تربیتی» می‌داند و می‌گوید: من بچه‌هایم را با خودم می‌آورم تا ببینند امنیت و استقلال، مجانی به دست نیامده است، خرمشهر با خون آزاد شد، ایران امروز با بیداری و حضور مردم حفظ می‌شود. این تجمعات شبانه فقط شعار نیست؛ نوعی پاسداری از کشور است. در این روزهایی که فشارها زیاد است، ما با همین حضور به دشمن می‌گوئیم که ایران تنها نیست، پشتش به مردمش گرم است. این یعنی ادامه همان راهی که رزمنده‌ها در سوم خرداد باز کردند.

صدای کارگران، صدای مردم و نبض بازدارندگی 

رضا کارگر ساختمانی، با دستان پینه‌بسته در میان جمعیت ایستاده است. او پس از یک روز سخت‌کاری، شب را در میدان می‌گذراند و عنوان می‌کند: شاید بعضی‌ها بگویند این حضورها چه فایده‌ای دارد. اما ما می‌دانیم که دشمن همیشه اول روحیه مردم را هدف می‌گیرد. وقتی می‌بیند شب‌ها خیابان‌های خرم‌آباد و شهرهای دیگر پُر از جمعیت است، می‌فهمد این ملت دست از آرمان‌ها برنداشته است. ما با همین تجمعات شبانه به همه پیام می‌دهیم که اگر قرار باشد از کشور، استقلال و انقلاب دفاع کنیم، میدان را خالی نمی‌گذاریم. اینجا، خط مقدم ماست؛ خیابان، سنگرِ ماست.

خرمشهر دیروز، خیابان امروز 

سوم خرداد، تنها یادآور آزادسازی یک شهر نیست؛ نمادی است از تداوم راهی که با خون شهدا آغاز شد و امروز با حضورِ شبانه مردم در خیابان‌ها ادامه پیدا کرده است. این تجمعات شبانه، نشان می‌دهد که حماسه خرمشهر به یک واقعه تاریخی محدود نشده، بلکه به یک «فرهنگ پایدار مقاومت» تبدیل شده است؛ فرهنگی که از جبهه‌های جنوب تا کوه‌های زاگرس، از سنگرهای خاکی تا میدان‌های شهر، امتدادیافته است. 

در روزگاری که ایران در شرایط آتش‌بس ایستاده و نگاه‌های بسیاری به این سرزمین دوخته شده، مردم خرم‌آباد همچون مردم سایر استان‌های کشور با حضور آگاهانه و حماسی خود در شب‌های شهر، پیامی روشن می‌فرستند: تا وقتی این ملت در میدان است، هیچ خرمشهری تسلیم نخواهد شد؛ نه در نقشه جغرافیا، نه در میدان خیابان و نه در حافظه جمعی این سرزمین.

انتهای خبر/