تیم ملی؛ متکی به استان‌های در حسرت لیگ برتر! دو بازیکن لرستانی در ترکیب اصلی تیم ملی

تیم ملی؛ متکی به استان‌های در حسرت لیگ برتر! دو بازیکن لرستانی در ترکیب اصلی تیم ملی
شناسه خبـر : ۱۵۷۸۹ سه شنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۷ - ۰۸:۲۱

لیست تیم ملی را که از نظر بگذرانید به موضوع جالبی برمی خوردید که نشان می دهد سهم هر استان از تیمی که به عنوان آیینه تمام نمای فوتبال ایران به جام جهانی رفته، چقدر است؟

به گزارش سفیر افلاک از ۲۳ بازیکن تیم ملی در جام جهانی روسیه فقط سامان قدوس در ایران متولد نشده و اگر چه تبارش به خوزستان باز می گردد اما شناسنامه اش در سوئد مهر خورده است.

 

به اهلیت جغرافیایی بازیکنان تیم ملی که نگاه می کنیم متوجه می شویم که ۱۳ استان دستکم یک بازیکن در کاروان دارند که تعدد خوبی است اگر چه عالی نیست!

 

اگر اشکان دژاگه که در تهران متولد شده را هم از همین استان بدانیم، بزرگ ترین و پرجمعیت ترین استان ایران با ۵ بازیکن بیشترین تعداد ملی پوش را دارد که فقط یکی از آنها در ارنج اصلی بود.

 

مازندران ۳ بازیکن دارد، گیلان دو نفر و گلستان یک نفر تا شمالی ها یک جین نیرو در تیم ملی داشته باشند. عزت اللهی محروم بود و بازی نکرد در اینصورت بیش از پنج شمالی در ارنج اول ایران مقابل مراکش بازی می کردند. مازندران با سه بازیکن پرشمارترین نفرات را در ترکیب داشت.

 

لرستان و البرز هم دو بازیکن در تیم ملی دارند که بیرانوند و امیری کامل بازی کردند و البرزی ها نمیکت نشین بودند. خوزستان، اردبیل، خراسان رضوی، کهکیلویه و بویر احمد، اصفهان، فارس و بوشهر هم یک بازیکن در تیم ملی دارند.

 

تهران، اصفهان، بوشهر، خوزستان، آذربایجان شرقی، خراسان رضوی و گیلان استان های دارای تیم در فصل هفدهم لیگ برتر بودند که جالب توجه است مازندران که فصل هجدهم به لیگ برتر بازمی گردد، فارس، لرستان، البرز، کهکیلویه و بویراحمد، گلستان و اردبیل در آن نماینده ای نداشتند!

 

مشخصا بازیکنان مستعد استان های کم برخوردار به عضویت تیم های دیگر و به دور از خانه در می آیند و حتی این بخت را دارند که به بازیکنان تیم های ملی تبدیل شوند. تکلیف استعدادهایی که در این استان ها هیچ فرصتی و فضایی برای درخشش پیدا نکردند هم پیدا نیست!

 

موضوع دیگر سکوت و رخوت استان هایی است که زمانی مولد استعداد بودند اما خراسان رضوی تنها نماینده اش رضا قوچان نژاد است که از کودکی به هلند رفته و یا آذربایجان شرقی حتی یک مهره مسلم برای عضویت در جمع ۲۳ چهره شاخص تیم ملی نداشته است. خوزستان که آکادمی های بازیکن سازی اش نسل قبل را ساخت، برای دوره کنونی چه بازیکن درجه یکی برای تیم کارلوس کیروش داشته است؟!

 

گلستان و لرستان با رفت و آمدهای مرتب به لیگ یک و بازگشتن به عقب چه می کنند و کردستان کجاست که وریا غفوری جا ماند ولی ستاره دیگری نداشته است.

 

قدمت فوتبال فارس چند دهه است ولی تنها ملی پوش آن کاپیتان تیم ملی است که تازه آبادانی ها او را از ریشه خود می پندارند. اصفهان با اینهمه بودجه و سابقه پس از مصدومیت علی کریمی نمی تواند به حاج صفی یک هم استانی بیفزاید.

 

شمال را هم ببینید که غریب است. مجموع استان های شمالی تازه دارای دو سهمیه شده اند که باز کفاف خیل استعدادهای آن را نمی دهد. تعدد استانی و مشارکت مناطق در ترکیب تیم ملی مناسب است اما با حجم سرمایه گذاری و تیمداری در لیگ های کشور مطابقت ندارد.

 

نبود آکادمی های شناسنده و پروراننده استعدادها و وظیفه بازیکن سازی که به فدراسیون فوتبال با تشکیل تیم های متعدد در استان ها مشغول جلوگیری از عبث ماندن آتیه سازها است، پیداست. همه این دلمشغولی ها بازمی گردد به نداشتن باشگاه های استانی استانداردی که خود را مکلف به یافتن بازیکنانی نخبه و پرورش درست آنان بدانند.

 

استانی که در لیگ برتر نیست اما بیش از هر استانی هست و استانی که دو تیم دارد اما حتی یک ملی پوش ندارد و یا استانی که چهار تیم دارد و روی هم یک ملی پوش، همه این پراکندگی نامنظم در معرفی چهره های تیم ملی در روسیه ۲۰۱۸ جالب است و حتی می تواند مجالی باشد برای شروع یک کار پژوهشی و انجام عملیات خاص استعدادپروری و بستر سازی برای آینده فوتبال ایران.

 

انتهای پیام/

ارسال نظر

3 + 1 =

نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود. نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.

نظرات کاربران